Mezalians? Teatr? Troska? Ciekawosc? ;)

Nie do końca rozumiem ludzi w wieku ponastolatkowym,

ktorzy ekscytują się  widząc kogoś sławnego.
 

Ale do sedna:
Wchodzę wczoraj na portal społecznościowy i pierwsza rzeczą, która widzę jest Szejk Dubaju Mohamed.
Pominęłam zdjęcie, patrze na inne wpisy, a tam znów Szejk, i znów u kolejnej osoby.
Jakieś święto, o którym nie wiem?? Może nie trzeba będzie iść do pracy????
Złudna nadzieja ;))

Otwieram szerzej oczy, jakieś to zdjęcie takie nieprofesjonalne, szare, niewyraźne.

Wpatruje się bliżej i poznaję !Ha!  Metro w Dubaju!
Wczytuje się w komentarze. Tak, Szejk Mohamed korzystał z metra, ktoś zrobił mu zdjęcie, które teraz wisi na niemal każdym profilu.

W pierwszym momencie pomyślałam "no i o co cały ten raban". Jednak po głębszym zastanowieniu poczułam przypływ pozytywnych oduczć:

+ no kto jak kto ale Szejk na pewno nie cierpi na brak własnego środka transportu
+ nie zwołał tabuna dziennikarzy i nie zrobił z tego wydarzenia medialnego
+ nie otoczył się ochroniarzami
+ niczym się nie wyróżniał (mam na myśli, ze ubrany był w zwykłą tradycyjna kandurę)
+ nie korzystał ze złotej klasy metra, tylko jechał w jednym przedziale z całym tłumem ludzi

Ciekawam tylko co miała na celu ta przejażdzka?
Ciekawość jak wygląda normalne życie?
Troska o to jak wszystko funkcjonuje?
PR?

Tak czy owak, mile zaskoczenie - zwłaszcza zapewne dla tych, którzy jechali w tym wagonie.

Wyobrażacie sobie Prezydenta Obame, Komorowskiego czy jakiegokolwiek innego lidera w PKSie? ;))