Dzień jak co dzień...praca

Dawno mnie tu nie było ale nawał pracy i obowiązków sprawia, że po pracy jedyne na co mam ochotę to prysznic i łóżko.

Korzystając z okazji, że mój zapał głęboko jeszcze śpi postanowiłam coś naskrobać.

Co by było ładnie, zręcznie, jakże profesjonalnie połączę wstęp z tematem głównym, którym dziś będzie: zwyczajny dzien w  Dubaju w odniesieniu do pracy i biznesu.

Pisząc o jakimkolwiek aspekcie życia w Emiratach/Dubaju i właściwie na całym Półwyspie Arabskim trzeba wprowadzić podział na rdzennych mieszkańcow, zwanych tu potocznie locals a imigrantami. 

1. Rdzenni Emiratczycy

 

nazahamarkets.com

Głównym czynnikiem determinującym zajmowaną pozycję a przede wszystkim wysokość pensji nie jest wykształcenie ani doświadczenie tylko narodowość.

Emiratczycy pracują głównie w instytucjach rządowych.
Pensja bez względu na zajmowaną pozycję jest taaaaaaaaaaak wysoka jak Burj Khalifa ;) (np. sekretarka w takich instytucjach zarabia okolo 15.000 AED)

Pracują 5-6h...pracują jest wielkim słowem ;) w związku z moim zajęciem często odwiedzam instytucje rządowe i z moich obserwacji wynika, że głównym zajęciem jest picie kawy, rozmowy i BlackBerry czat ;)

Wiele się zmieniło, kształcą się na za granicą na renomowanych uczelniach, wracając dostają wysokie stanowiska, mimo to stereotypy są wciąż żywe.

Skąd zatem wzięła się taka opinia na temat rdzennych mieszkańców?
Nie będę zagłębiać się w drobne szczegóły ani wyjątki, napiszę tu o generalnej zasadzie.

Każda zagraniczna firma potrzebuje lokalnego tzw. sponsora, który  bierze odpowiedzialność za firmę, za właściciela. Jako, że jeszcze do niedawana Dubaj był pustynią, mieszkańcy do transportu używali wielbłądów a nie ferrari ani hummerów, edukacja rowniez kulała bardzo mocno, Emiratczycy nie byli najlepszymi kandydatami na pracowników.

Zasada lokalnego sponsora i Emiratyzacja nakazująca zatrudnianie określonej ilości Emiratczyków w każdej firme i ich słabe kwalifikacje jak i mały zapał do pracy, doprowadziło do sytuacji zatrudniania ludzi tylko na papierze. Zagraniczni inwestorzy woleli płacić wielkie pieniądze na odczepnego, by w firmie nie mieć problemów ani leniwych pracowników.

W taki sposób trochę leniwi Emiratczycy stali się baaaardzo leniwi ;)

Jak już wspomniałam wiele się zmieniło. Wykształcenie jak i fajne stanowisko są teraz bardzo w cenie.

2. Imigranci

Tutaj też trzeba wprowadzić podział na tych, których pensję zaliczyć możemy od przeciętnych do tych horrendalnie wysokich, i na tych których pensja nie starcza na życie.

W obydwu przypadkach pracę można spokojnie nazwać harówą. 10h to miniumum, mimo iż oficjalnie 8h + 1h na przerwę.

Praca wszędzie..pewnie nie różni się to nijak od pracy w NYC czy innych wysoko rozwiniętych metropoliach.

A co po pracy?

Po pracy jest kolacja zwykle na miescie, lub przygotowana przez gosposie (napisze o tym oddzielnie)

W Dubaju panuje ogromna moda i parcie na chodzenie na silownie/fitnes. Tak wiec czy to przed czy to po pracy wiekszosc ludzi jest aktywnych fizycznie.

Co z zyciem spolecznym spytacie? Kawiarnie, kluby, imprezy. Zima, kiedy temperatury spadaja i da sie wytrzymac na zewnatrz, wiele ludzi spedza wieczore nocy, przy kawie czy fajce wodnej. 

Imprezy tylko w weekend :) 

No i oczywiscie centra handlowe i zakupy, zakupy, zaaaaaaaaakupyyyyyy...

geopoliticalmonitor.com

Inaczej troche sprawy sie maja z pracownikami fizycznymi, i tymi ktorzy pracuja na najgorzej oplacanych stanowiskach. Zazwyczaj sa to Hindusi, Filipinczycy, Lankijczycy. Ich sytuacja materialana nie pozwala na zadne przyjemnosci. Pracuja bardzo ciezko, czesto na zewnatrz w temperaturach przekraczajacych 45C, nie majac zadnych praw ani benefitow.

Warunki w jakich mieszkaja; 5-6 osob w jednym pokoju, nie daja im szansy na wypoczynek we wlasnym mieszkaniu. Co zatem robia? Przesiaduja na zewnatrz. Chodza po centrach handlowych, szwendaja sie po plazy, parkach.

Mam nadzieje, ze Wam milo mija pracujacy dzien :)

pozdrawiam